w tym artykule
B2MML (Business To Manufacturing Markup Language) to zestaw schematów XML, które zamieniają modele ze standardu ISA-95 na konkretny format danych. Służy przede wszystkim do wymiany informacji między ERP a MES: zleceń, definicji wyrobów, zasobów i wyników produkcji. Przez lata rozwijała go organizacja MESA International i udostępniała schematy bezpłatnie. MESA zakończyła działalność w połowie 2026 roku, a jej materiały i programy przejęło stowarzyszenie ISA (otwiera się w nowej karcie), które odpowiada też za standard ISA-95.
Co zawiera
B2MML opisuje w XML te same obiekty, które ISA-95 opisuje na papierze:
- zasoby: ludzi, urządzenia, materiały i ich partie,
- definicje wyrobów i operacji, czyli jak produkować,
- harmonogram produkcji, czyli co i kiedy zrobić,
- wykonanie produkcji, czyli co zrobiono, ile zużyto i ile trwało,
- komunikaty do wymiany tych danych, na przykład pobranie, przesłanie albo zmianę.
Ten sam zespół przygotował też BatchML, analogiczny format dla receptur i przebiegu partii według ISA-88.
Typowa wymiana wygląda tak: ERP wysyła do MES harmonogram ze zleceniem (dokument ProductionSchedule), a po jego wykonaniu MES odsyła do ERP wynik (dokument ProductionPerformance). Poniżej uproszczony wynik zlecenia: 1 200 sztuk wyrobu wyprodukowanych na wtryskarce 3, z 312 kg granulatu z jednej partii.
<ProductionPerformance xmlns="http://www.mesa.org/xml/B2MML-V0600">
<ID>PERF-2026-1042</ID>
<ProductionResponse>
<ID>RESP-ZP-1042</ID>
<ProductionRequestID>ZP/2026/1042</ProductionRequestID>
<SegmentResponse>
<ID>WTRYSK-10</ID>
<ActualStartTime>2026-10-24T06:00:00+02:00</ActualStartTime>
<ActualEndTime>2026-10-24T13:40:00+02:00</ActualEndTime>
<EquipmentActual>
<EquipmentID>WTRYSKARKA-3</EquipmentID>
</EquipmentActual>
<MaterialProducedActual>
<MaterialDefinitionID>WYR-1001</MaterialDefinitionID>
<MaterialLotID>L-261024-03</MaterialLotID>
<Quantity>
<QuantityString>1200</QuantityString>
<UnitOfMeasure>szt</UnitOfMeasure>
</Quantity>
</MaterialProducedActual>
<MaterialConsumedActual>
<MaterialDefinitionID>MAT-2045</MaterialDefinitionID>
<MaterialLotID>P-26-0871</MaterialLotID>
<Quantity>
<QuantityString>312</QuantityString>
<UnitOfMeasure>kg</UnitOfMeasure>
</Quantity>
</MaterialConsumedActual>
</SegmentResponse>
</ProductionResponse>
</ProductionPerformance>
Z takiego dokumentu ERP wie, które zlecenie zostało wykonane, ile wyprodukowano, z której partii materiału i na jakiej maszynie, i może rozliczyć zlecenie na podstawie rzeczywistych zużyć, a nie norm. W prawdziwej wymianie dokument jest opakowany w komunikat z czasownikiem, na przykład SyncProductionPerformance, i zawiera zwykle więcej danych: braki, czasy przestojów, ludzi, wyniki kontroli jakości. Nazwy elementów zależą też od wersji schematów, więc przy integracji warto ustalić, której wersji używają obie strony.
Gdzie się go używa
Głównie w dużych firmach i projektach wielozakładowych, w których kilka systemów MES ma wymieniać dane z jednym ERP w ten sam sposób. Część systemów ERP i MES obsługuje B2MML, a platformy integracyjne mają gotowe mapowania do tego formatu.
W polskich projektach MES spotyka się go rzadko. Integracje z ERP buduje się zwykle przez REST API, wymianę plików albo widoki w bazie danych, w formacie, który dostawcy uzgodnią między sobą.
Czy warto go wymagać
Wymaganie B2MML ma sens, gdy firma ma albo planuje kilka zakładów, kilka systemów MES albo chce móc wymienić jeden z systemów bez przepisywania integracji. Przy jednym zakładzie, jednym ERP i jednym MES zwykle prościej i taniej jest uzgodnić format z dostawcami.
Nawet wtedy B2MML przydaje się jako lista kontrolna. Schematy pokazują, jakie pola warto przekazywać przy zleceniu i przy jego wykonaniu: jednostki, partie materiałów, zużycia, czasy, braki. Łatwo o nich zapomnieć, gdy integrację projektuje się od zera, a ich brak wychodzi dopiero przy rozliczaniu kosztów zleceń. Taką listę pól dobrze mieć w ręku już na etapie umowy, bo przy wdrożeniu systemu IT to właśnie integracja z ERP najczęściej wychodzi poza pierwotny zakres.