w tym artykule
GNU Lesser General Public License (otwiera się w nowej karcie) to licencja przeznaczona głównie dla bibliotek. Pozwala używać biblioteki w zamkniętym programie, ale zmiany w samej bibliotece trzeba udostępnić odbiorcom na LGPL, a odbiorca musi mieć możliwość podmiany biblioteki na inną wersję. Najczęściej spotykane wersje to 2.1 i 3; istnieje też starsza 2.0.
| Ocena dla firmy produkcyjnej | 4/5 |
|---|---|
| Używanie w zakładzie produkcyjnym | bez warunków |
| Zmiany w kodzie | zmiany w bibliotece udostępniasz odbiorcom, gdy przekazujesz program dalej |
| Program w maszynie lub produkcie dla klienta | kod biblioteki (ze zmianami), możliwość jej podmiany, treść licencji |
| Przykłady | Qt (LGPL 3 albo licencja komercyjna), Odoo Community (LGPL 3), FFmpeg |
W zakładzie produkcyjnym
Dopóki program działa tylko w Twojej firmie, LGPL niczego nie wymaga. To samo dotyczy całych aplikacji na LGPL, na przykład Odoo Community: możesz je zainstalować i dostosować do własnych potrzeb bez publikowania zmian.
Gdy dostawca albo ja zmieniamy kod
Moduły napisane dla Ciebie, które korzystają z biblioteki, ale jej nie zmieniają, mogą pozostać zamknięte. Zmiany w samej bibliotece podlegają LGPL: jeśli program trafi do kogoś poza firmą, odbiorca ma prawo do ich kodu. W przypadku Odoo Community warto wiedzieć, że wiele modułów ze sklepu Odoo ma własne licencje, często płatne, i trzeba je sprawdzać osobno.
W maszynie albo produkcie
Tu LGPL wymaga najwięcej pracy. Przykład: panel operatorski maszyny z aplikacją HMI napisaną w Qt. Producent maszyny może sprzedawać zamkniętą aplikację, ale musi:
- dołączyć treść licencji i informację, że korzysta z biblioteki na LGPL,
- dać dostęp do kodu źródłowego biblioteki, łącznie ze swoimi zmianami w niej,
- umożliwić podmianę biblioteki. Przy łączeniu dynamicznym (osobne pliki biblioteki) to proste. Przy łączeniu statycznym trzeba dostarczyć pliki pośrednie, z których da się zbudować program z inną wersją biblioteki.
LGPL 3 dodaje wymóg przekazania informacji potrzebnych do zainstalowania zmienionej biblioteki na urządzeniu, ale tylko dla „produktów konsumenckich”. Maszyny przemysłowe zwykle do nich nie należą, ale przy urządzeniach, które mogą trafić także do domów, warto to sprawdzić.
Dlatego część producentów urządzeń kupuje licencję komercyjną Qt: znika wtedy obowiązek podmiany biblioteki i udostępniania zmian. Taki zakup licencji komercyjnej do otwartego komponentu to normalna decyzja, nie porażka open source; kiedy ma sens, a kiedy wystarczy wersja otwarta, opisuję w artykule czy warto korzystać z open source. Przy produkcie z panelem operatorskim ta decyzja wymaga spojrzenia na licencję, koszt i plan rozwoju razem; co w takim wyborze obejmuje doradztwo IT, piszę osobno.
Opisuję licencje z perspektywy praktyki wdrożeń, nie jako prawnik. Przy umowie na konkretny projekt skonsultuj zapisy z prawnikiem.