w tym artykule
MIT (otwiera się w nowej karcie) to najkrótsza i najprostsza z popularnych licencji open source. Pozwala używać, zmieniać, łączyć z własnym kodem i sprzedawać oprogramowanie, także jako część zamkniętego produktu. Jedyny warunek: w każdej kopii musi zostać informacja o autorach i treść licencji.
| Ocena dla firmy produkcyjnej | 5/5 |
|---|---|
| Używanie w zakładzie produkcyjnym | bez warunków |
| Zmiany w kodzie | możesz je zachować dla siebie |
| Program w maszynie lub produkcie dla klienta | dołącz treść licencji i informację o autorach |
| Przykłady | Node.js, Telegraf, wiele bibliotek w Pythonie i JavaScripcie |
W zakładzie produkcyjnym
Program na licencji MIT możesz zainstalować na dowolnej liczbie komputerów, w dowolnej liczbie lokalizacji, bez opłat i bez zgłaszania tego komukolwiek. Nie ma znaczenia, czy używa go pięć osób, czy pięćset.
Gdy dostawca albo ja zmieniamy kod
Zmiany wprowadzone przez integratora, dostawcę albo przeze mnie nie muszą być nigdzie publikowane. To, kto ma do nich prawa i czy dostaniesz kod źródłowy, zależy od umowy, nie od licencji MIT. Dlatego w umowie warto zapisać przekazanie kodu źródłowego i praw do zmian, bo licencja tego za Ciebie nie załatwi.
W maszynie albo produkcie
Jeśli budujesz maszyny albo oprogramowanie dla swoich klientów i wykorzystujesz w nich kod na MIT, wystarczy dołączyć treść licencji i informację o autorach, na przykład w dokumentacji albo w ekranie „o programie” panelu operatorskiego. Nie musisz udostępniać swojego kodu.
Czego MIT nie daje
- Gwarancji. Program jest dostarczany „tak jak jest”, bez odpowiedzialności autorów za błędy. Jeśli potrzebujesz wsparcia z gwarantowanym czasem reakcji, musisz je kupić od firmy, która je oferuje.
- Wprost wyrażonej licencji patentowej. W praktyce ryzyko jest małe, ale przy dużych wdrożeniach część działów prawnych woli licencję Apache 2.0, która ten temat reguluje.
Brak gwarancji to nie wada licencji, tylko koszt, który trzeba policzyć: ktoś w firmie albo u dostawcy musi za ten program odpowiadać. Jak to zważyć przed decyzją, piszę w artykule czy warto korzystać z open source. Zapis o przekazaniu kodu i praw do zmian to jedno z tych miejsc w umowie, przy których przydaje się ktoś niezależny od wykonawcy; co jeszcze obejmuje doradztwo IT przy takiej umowie, piszę w osobnym artykule.
Opisuję licencje z perspektywy praktyki wdrożeń, nie jako prawnik. Przy umowie na konkretny projekt skonsultuj zapisy z prawnikiem.